31-10-2017
31-10-2017
A.J. • 2 nov 2017

Ode aan...consent

gedichtenreeks

Dichter A.J. brengt in deze gedichtenreeks telkens een ode aan een feministisch onderwerp vanuit eigen perspectief. 

Ode aan...

Consent en alle vijftig tinten grijs aan situaties waar nog steeds een wederzijdse ja is vereist
wanneer rigide normen van mannelijkheid zich meester maken van hun seksualiteit
en de fragiele lichamen van tienerjongens zich omkrullen naar een vraagteken
over het lichaam van de ander waar ze noch bekend, voorgelicht of op gelijke voet mee zijn
maar wiens vragende blik te vaak onuitgesproken blijft

Opdat de vraag zich vervormt naar een hard uitroepteken dat de straten onveilig maakt
straatlantaarns tot broodkruimels maakt die aangeven wanneer de avondklok ingaat
en macht een gestalte aanneemt in de vorm van een man die van de publieke ruimte
zijn domein heeft gemaakt tot naar de systemen waar we midden in staan

Ode aan het werkwoord consent dat uit onze alledaagse vocabulaire lijkt te zijn zoekgeraakt wanneer een opmerking het vaak genoeg niet bij een opmerking laat
het doodgewoon wordt gevonden dat sleutelbossen niet voor deuren worden gebruikt
maar waar achter het woord ‘doodgewoon’ een akelige realiteit verschuilt
dat zich niet laat isoleren tot één incident dat wel het nieuws bereikt
of eigen verantwoordelijkheid misbruikt als het leidmotief
waardoor de dader op de achtergrond verdwijnt

Ode aan de activistische en feministische stromingen die voor de vrije seks hebben gevochten
en voor ons blijven vechten, want verandering wordt niet door één hashtag gemaakt
wanneer ons wordt herinnerd niet de nuance te vergeten voor wie deze beweging opgaat
die zich in de realiteit vertaalt naar stilgezwegen transvrouwen en sekswerkers zoals Bianca
lhbt’ers die aangeven onze seksuele vrijheid niet te verwarren met consentloos aanraken
met mannen die zich eveneens uitlaten over zowel hun dader als slachtofferschap

Ode aan het moe zijn dat niet zwijgend de statistieken in verdwijnt
of de status quo legitimeert als een niet te bewijzen juridisch feit
maar zich hard maakt voor de stemmen die niet gehoord zijn
wakker liggen, dochters opbellen, ruimte maken, bij elkaar komen
en stilstaan bij hoe we als samenleving met elkaar om willen gaan

A.J. (1997) belicht als jonge dichter onderdrukte perspectieven, noemt politiek, kunst en activisme in één adem, maar gaat ook in dialoog waarbinnen twijfels en vraagtekens worden uitgesproken, al zal die er altijd met gestrekte benen ingaan.

Uw reactie

Uw reactie