OPINIE •
Is God met ons? - Rinske Bijl
Beeldarmoede in de bimbocultuur - Tamar Doorduin & Alkeline van Lenning
INTERVIEW •
Tanya Stephens: 'Mi dress code no diminish meh potential' - Klaartje Jaspers
ONDERZOEK •
Homo's en lesbo's in het leger - Linda Mans & Anna Adolfsen
ANALYSE •
Butler over kwesende taal en de vrijheid van meningsuiting - Padu Boerstra
KUNST •
De geborduurde porno van Ghada Amer - Karlijn de Blécourt
THEORIE •
Anngeboren of aangeleerd? Sarah Ahmed over seksuele oriëntatie - Iris van der Tuin
GESCHIEDENIS •
Rosa Luxemburg en de vrouwenrechten - Pepijn Brandon
WETENSCHAP •
Van passief volgen tot actief migreren; gender in migratiestudies - Marina de REgt
IN DE VASTE RUBRIEKEN O.A. •
AAN DE KEUKENTAFEL MET… Joan Ferrier
COLUMN Vetrolletjes
NEDERNORM Elizabeth Mbundu: Kroeshaar
SCHATTEN UIT HET ARCHIEF Esmeralda Tijhoff: Zevenhonderd dagboeken over ‘niets’
WERK IN UITVOERING Kirsten Zimmerman: Granit en het joodse huwelijksrecht

Kaal is in: in de westerse cultuur wordt lichaamshaar in rap tempo een nieuw taboe. Terwijl een weelderige haardos op je hoofd een teken is van jeugd, gezondheid en seksuele aantrekkingskracht, wordt ander lichaamshaar vies, lelijk en dierlijk gevonden. Het nieuwe taboe maakt dat we lustig scheren, epileren, harsen dan wel laseren. Waarom eigenlijk?
Breien feministisch? De meeste mensen zullen kijken alsof ze het in Keulen horen donderen. Maar zeg 'herwaardering van vrouwenwerk' en 'anticonsumentisme' en wellicht gaat het ze een beetje dagen. De Amerikaanse feministe Debbie Stoller richtte een aantal jaar geleden een Stitch 'n Bitch-groep op, en sindsdien verspreidt het breivirus zich gestaag over de feministische goegemeente. En dan hebben we het echt niet alleen over roze babysokjes.
Kromme tenen kregen veel progressieve vrouwen en mannen, toen de ChristenUnie tot het regeringspluche toetrad. Nu zou de backlash op het gebied van emancipatie echt een feit worden! Maar zo simpel ligt het niet, meent Rinske Bijl. Op een aantal cruciale punten doet de ChristenUnie volgens haar een interessante duit in het feministische zakje.
'Als er niets vrouwonvriendelijks in de Koran staat, hoe kan de profeet dit dan voorstaan?' Volgens Asma Barlas, auteur van 'Believing Women' in Islam: Unreading Partriarchal Interpretations of the Qu'ran, kent de islam als een van de weinige religies gendergelijkheid als uitgangspunt. Een opmerkelijk standpunt in deze tijden van hevige islamkritiek.