l 20091125121835
l 20091125121835
Janiek Kistemaker • 23 nov 2009

"Hier zijn wij en wij zijn er in vele kleuren!"

Transgender Gedenkdag 2009

Onder dit motto organiseerde Transgender Netwerk Nederland zaterdag 21 november 2009 in Utrecht de vijfde Transgender Gedenkdag in Nederland. Travestieten, transseksuelen, (gender)queers, lesbo’s, feministen, ouders, biseksuelen, homo’s, vrienden en sympathisanten uit vele richtingen kwamen bij elkaar om stil te staan bij de gewelddadige dood van 160 transgenders, die het afgelopen jaar wereldwijd het leven lieten vanwege hun anders-zijn. Daarnaast werd aandacht gevraagd voor de positie van transgenders in eigen land, want daaraan valt nog veel te verbeteren.

Al vroeg in de middag waren vrijwilligers in touw op de Stadhuisbrug om daar een informatiepunt op te bouwen. Een fraai aangeklede marktkraam en drie gracieuze bamboe infozuilen brachten de diversiteit binnen de wereld van transgenders dichter bij de mensen. Het winkelend publiek leek vaak gehaast (nog maar twee weken tot Sinterklaas!), maar stond toch regelmatig stil bij de infozuilen en zo nu en dan kwam iemand voorzichtig dichterbij de kraam vol boeken en brochures van o.a. Transvisie, centrum voor genderdiversiteit. Een aankomende transman was zichtbaar gelaafd door alles wat hij te zien kreeg.

Na drieën begon het middagprogramma in politiek cultureel centrum ACU. Een vijftigtal geïnteresseerden kon getuige zijn van een discussie via Skype met transgender activisten in andere delen van de wereld. Judith Verkerke en Bastiaan Franse van Transgender Netwerk Nederland sprak ondermeer met Revathi in Bengaluru, Zuid-India. Zij werkt voor Sangama, een grass-roots organisatie die zich inzet voor de mensenrechten van een heel scala aan seksuele minderheden: "hijras, kothis, doubledeckers, jogappas, lesbians, bisexuals, homosexuals, gays, female-to-male and male-to-female transsexuals, and other transgenders”.

 

Rond etenstijd stroomde de bar van ACU langzaam vol. Het rumoer van de muziek en van de gesprekken die daar nog bovenuit probeerden te komen nam gestaag toe. Communicatie verliep veel via lichaamstaal: het was goed te zien dat deze gelegenheid voor velen vooral belangrijk was om vriendschapsbanden te versterken. Als er mededelingen van algemeen belang werden gedaan vertolkte gebarentolk Eveline Kars die in de Nederlandse gebarentaal. Zij was er ook om de toespraken tijdens de herdenking later op de avond te vertalen.

231109 1 big

 

Op een signaal van de organisatie begaf iedereen zich naar buiten. Ballonnen en fakkels werden uitgedeeld en de naar schatting 120 deelnemers begonnen een stille tocht door het centrum van Utrecht naar het Domplein. Deze plek was niet een toevallige keuze: vlak bij de plek waar de herdenking plaatsvond ligt in het plaveisel een steen, die herinnert aan hoe er nog niet eens zo heel lang geleden ook bij ons gehandeld werd met mensen die afweken van de heersende normen rond gender en seksualiteit:

 

18e eeuw
Sodomie
Barend Blomsaet
en 17 andere mannen werden in
Utrecht veroordeeld en gewurgd
hun daden verzwegen

 

Die werkelijkheid kennen wij hier niet meer en gelukkig waren er dit jaar geen Nederlandse transgenders te betreuren. Toch lag in de eerste toespraken de nadruk sterk op de zwaarte van het leven van mensen die ‘anders’ zijn. Marka Spit, wethouder diversiteitsbeleid van Utrecht, memoreerde aan een lesbisch stel dat uit hun buurt was weggepest en ook aan de transvrouw in Zuilen, van wie het leven in haar huis door buurtschoffies onmogelijk werd gemaakt.

Monica, bestuurslid van TNN, benadrukte het effect van discriminatie en pesterijen op andere transgenders: uit angst houden velen hun gevoelens voor zichzelf. Zij kunnen zich niet in vrijheid laten zien zoals zijn en komen hierdoor vaak in een beklemmend sociaal isolement terecht. Monica deed een beroep op de politiek om discriminatie tegen te gaan, maar riep ook op tot onderlinge solidariteit.

In het teken van solidariteit stond ook de toespraak van Sophie Schers, vrijwilliger bij Transvisie. In een bijna poëtisch betoog schetste zij vooral de kracht die zij ervaart in het onuitroeibare verlangen om zichzelf te kunnen zijn in deze wereld.

“Waar we van op aan kunnen is elkaar, dat is misschien geen voldongen feit, zoveel verschillen als er zijn. Maar wegkijken wanneer jonge vrouwen als Ebru, Paulina en Juliana uit het leven gerukt worden is als het ontkennen van je eigen wil om te leven en daarbij jezelf te zijn.

Dat maakt geen wapen van mijn lichaam, dat maakt geen wapen van mijn historie. Dat maakt wel een wapen van mijn onverbeten wil om mijzelf te zijn en die wilskracht te delen met zoveel mensen rond deze wereld.”

231109 2 smallOndertussen is het stormachtig en donker. Als de namen van hen die dit jaar zijn omgekomen worden voorgelezen en de ballonnen het luchtruim kiezen of in de takken van de bomen blijven hangen, kijken allen omhoog. Het wit van de ballonnen tekent zich af tegen de inktzwarte lucht. Ik stel mij voor dat die ballonnen naar beneden kunnen kijken, en daar een kring van mensen zien staan, in alle kleuren van de regenboog.


“Hier zijn wij en wij zijn er in vele kleuren!“

De foto's zijn gemaakt door Daphne Channa Horn

De hele reportage is hier te zien.

Transgender Gedenkdag werd georganiseerd door Transgender Netwerk Nederland

 

 


‘Verantwoord wat je bent’

‘Verantwoord wat je bent’

‘Verantwoord wat je bent’

Een oudere vrouw met stevige kaaklijn heeft kinderlijk lief haar arm om een andere vrouw geslagen. Een zwaar opgemaakte travestiet lacht naar een 50+ cowboy met een pijp in zijn mond. Een jongen hurkt met een camera naast een wat oudere man, vermoedelijk zijn vader, die een groot wit badpak draagt.  • Verder
Nora Uitterlinden  •  17 jun 2011
Amsterdam SlutWalk

Amsterdam SlutWalk

Amsterdam SlutWalk

Op 24 januari 2011 had een woordvoerder van de politie in Toronto de euvele moed om publiekelijk te beweren dat “vrouwen zouden moeten vermijden zich als een slet te kleden om te voorkomen dat zij slachtoffer van verkrachting worden.” Daarmee legitimeert hij de nog altijd levende mythe dat vrouwen door hun presentatie zelf verantwoordelijk zijn voor het seksuele geweld dat hen overkomt. Terecht heeft deze uitlating de woede en verontwaardiging van vrouwen gewekt. Beginnend met de inmiddels legendarische Toronto SlutWalk (3 april 2011) waait er een storm van protest door de westerse wereld. Ook Amsterdam krijgt een eigen SlutWalk. • Verder
Janiek Kistemaker  •  11 mei 2011
Seksuele zelfbeschikking is onvermijdelijk

Seksuele zelfbeschikking is onvermijdelijk

Seksuele zelfbeschikking is onvermijd...

Aan de vooravond van de tweedaagse internationale conferentie over Sexual nationalisms die op 27 en 28 januari 2011 wordt georganiseerd door het Amsterdam Research Centre for Gender and Sexuality (i.s.m. UvA-Pride) vond in de Amsterdamse Balie een debat plaats over seksueel nationalisme in de multiculturele samenleving. De zaal was afgeladen vol en gespreksleider Jan-Willem Duyvendak zorgde ervoor dat uit het strak gestructureerde programma een bijzonder levendige discussie opbloeide. Een discussie waarin het laatste woord – gelukkig! - nog niet gesproken is. • Verder
Janiek Kistemaker  •  27 jan 2011
De derde sekse

De derde sekse

De derde sekse

De afgelopen dagen kwam een aantal kranten met het korte bericht dat Nepal, met het oog op de komende volkstelling in mei, een derde categorie voor de sekseregistratie in het leven geroepen heeft. Die zou, volgens de berichtgeving, “vooral bedoeld zijn voor transgenders”. Uniek in de wereld, voor velen tot de verbeelding sprekend, en toch klinken in Nederlandse transgender kringen ook kritische geluiden. • Verder
Janiek Kistemaker  •  14 jan 2011
Proudly african & transgender

Proudly african & transgender

Proudly african & transgender

Enige tijd geleden publiceerde LOVER op het blog een interview met kunstenaar Gabrielle Le Roux door Nora Uitterlinden. Dit naar aanleiding van haar activistische kunstproject Proudly African and Transgender. Graag wil LOVER haar lezers erop attenderen dat aan de tentoonstelling van haar portretten in de OB te Amsterdam de mogelijkheid verbonden is om de kunstenaar te ontmoeten en haar te horen vertellen over hoe het is om transgender te zijn in Afrika. • Verder
Janiek Kistemaker  •  11 sep 2010
‘We moeten af van het denken in vaste identiteiten en terminologie’

‘We moeten af van het denken in vaste identiteiten en terminologie’

‘We moeten af van het denken in vas...

Afro-Surinaamse Mati, Ghanese Supi en Indiaanse two spirited people – groepen vrouwen die (ook) seks hebben met vrouwen, zonder dat zij uitgaan van een onveranderlijke homoseksuele aard of oriëntatie waarvoor ze uit de kast moeten komen. De focus van de seksuele en psychische gezondheidszorg op een vastomlijnde, statische seksuele identiteit, is volgens onderzoeker Sunita Steenbakker een van de redenen waarom vrouwen uit etnische en culturele minderheidsgroepen minder naar deze instanties gaan. • Verder
Rinske Koehorst  •   5 sep 2010
'Een transgender is activist in default'

'Een transgender is activist in default'

'Een transgender is activist in defau...

Gabrielle Le Roux heeft de afgelopen jaren transgenders in verschillende Afrikaanse landen getekend. De reizende tentoonstelling Proudly African & Transgender is het resultaat. Begin dit jaar was de tentoonstelling te zien bij Amnesty International in Amsterdam 1), de afgelopen maanden in o.a. Barcelona en Istanbul, en tijdens de Amsterdamse Gay Pride zal de tentoonstelling weer in Amsterdam terugkomen. Wat maakt deze tentoonstelling zo populair? • Verder
Nora Uitterlinden  •  26 jul 2010

Uw reactie

Uw reactie