Gender als verdienmodel
De kledingindustrie verkoopt bevrijding. Non-binary brands, genderloze capsulecollecties, ontwerpers die openlijk breken met de regels over welk lichaam in welke kleding hoort: het aanbod groeit en dat is welkom. Maar wie goed kijkt, ziet dat de onderliggende architectuur niet verandert. De scheidslijn tussen wat ooit als mannenkleding werd bestempeld en wat als vrouwenkleding, staat er nog, onveranderd, al driehonderdvijftig jaar. Virginia Woolf stelde in 1928 de vraag wat er zou gebeuren als die grens er gewoon niet was. Tilda Swinton belichaamde het antwoord. De kledingindustrie maakte er een verdienmodel van.
















