We zijn allemaal in de veronderstelling dat we in het postkoloniale tijdperk leven; een tijd waarin de gruwelijke praktijken van het imperialisme achter ons liggen. En hoewel we weten dat de meeste van onze gebruiksvoorwerpen in sweat shops worden gemaakt, en cacao, koffie en katoen veelal worden geoogst

"Kun je mannen zo gek krijgen dat ze hysterisch beginnen te krijsen bij het dagelijkse briefje: TYRA MAIL!!!!! Of lukt dat alleen bij een walk in fridge vol flesjes Heineken?" vraagt Garjan Sterk zich af in haar column over het stereotype gendergedrag in America’s Next Top Model (zie LOVER Voorjaar 2011). Om die vraag maar gelijk te beantwoorden: Nee, Garjan, godzijdank niet! Het lukt namelijk ook als je die mannen in een travestieten-wedstrijd zet en ze elke week een videoboodschap geeft van de Amerikaanse drag superstar Ru Paul. Mannen alleen hysterisch bij het zien van bier? Als je mannen beschouwt als de anthithese van wat het betekent om vrouw te zijn, misschien wel. Maar omdat die heteroseksuele tegenstelling niet voor iedereen opgaat is er daarom ook Ru Paul’s Drag Race.

Naast de Internationale Vrouwendag zijn er ongetwijfeld nog een heleboel meer dagen geclaimd voor een speciaal gender-doel. In de Verenigde Staten is 26 maart uitgeroepen tot Support Women Artists Now-day. De initiatiefnemers roepen iedereen op om eens na te denken over hoe de wereld eruit zou zien als er meer aandacht was voor de kunst en zienswijze van vrouwen. Een nobel streven.

Lezen over seks is lekker. Het maakt me niet eens zoveel uit of het poëtisch is geschreven of plat; alles wat met seks, lichaam en intimiteit heeft te maken vind ik gewoon boeiend om te lezen. De lezer wordt meegenomen in fantasieën en gedachten waar hij of zij het niet mee eens hoeft te zijn; wat spannend en verrijkend kan zijn. Lezen is in wezen altijd een gedachtenexperiment waarbinnen het 'ondenkbare' mag worden verkend.

Sinds de legendarische Judith Butler in 1998 de ''Bad Writing Award' van het tijdschrift Philosophy and Literature kreeg, lijkt er weinig veranderd. Tijdens de onlangs in Amsterdam gehouden conferentie over “Sexual Nationalisms” beklaagden organisatoren zich over onbegrip bij de media. Ondertussen werd op het hoogste academisch niveau gediscussieerd over tot dusver nooit gesignaleerde –ismen, waarbij evenwel de emoties rond het spel van macht en uitsluiting hoog opliepen. Zingt het academisch feminisme zich los van de werkelijkheid?

Afgelopen donderdag publiceerde de Engelse Daily Mail een artikel genaamd ‘Dutch Delight’. Het stuk gaat niet over onaangepaste nuchterheid, zuinigheid of stroopwafels, maar over het levensgeluk van Nederlandse vrouwen. Volgens journalist Liz Jones is Nederland namelijk het walhalla van

Een vrouw met hoofddoek houdt een stuk papier vast met de tekst: 'I wish I had a penis'. In een volgend plaatje zegt ze in ondergoed: 'because then I'd fuck you'. 'Then,' concludeert ze strak in het pak: 'steal your job'.Sarah Maple (25) fotografeert en schildert zelfportretten van een identiteit die ze nog verkent. Ze is Brits, moslim en vrouw. Die combinatie levert voor Maple eindeloos materiaal om vooroordelen aan de kaak te stellen. Opvallend is haar feministische houding. 'Toen mensen me een paar jaar geleden vroegen of ik feminist was zei ik altijd keihard 'Nee!' Maar op een gegeven moment zei een vriendin: "Dat ben je wel. Als je jouw kunst maakt, dan ben je gewoon feminist".'

Model Tyra Banks, geflankeerd door Mr. Jay en Miss J. Alexander, ‘catwalk diva extraordinaire’, presenteert al zestien seizoenen lang America’s Next Top Model Het programma wordt uitgezonden in 170 landen en is ongekend populair. In verschillende landen is het format aangekocht. Er

Uit onderzoek blijkt dat Marokkaanse meisjes het in Nederland uitzonderlijk goed op school doen. Toch wordt er van deze vrouwen bitter weinig verwacht. Zowel de omringende Nederlandse omgeving als de Marokkaanse omgeving denkt dat deze meisjes hun latere leven als huisvrouw en moeder zullen slijten. Maar hoe zien zij hun eigen toekomst?

Het debat over vrouwelijkheid en mannelijkheid was bijna altijd een vrouwenzaak. Met opiniemakers en auteurs als Arie Boomsma, Stephan Sanders en Dylan van Rijsbergen lijkt daar verandering in te zijn gekomen. Stuk voor stuk mannen die hun mannelijkheid niet meer als vanzelfsprekend zien. Toch mist er iets in dit denken over man-zijn in de eenentwintigste eeuw, stelt Niels Vonberg, en wel het besef dat er aan het mannelijke lichaam betekenissen kleven.

Dames met een grote cupmaat zouden vanwege lichamelijk ongemak vaak overgaan tot borstverkleinende operaties. Marjolein Stapel toont echter dat deze ingrepen vaker niet, dan wel een medische noodzaak hebben. Een onderzoek naar de mythe van de fysieke last.

Ook genoeg van door commercie gedreven gecomputeriseerde popmuziek, Hollywood-romantiek en literaire thrillers? Neem eens een online duik in de geschiedenis van de transgressieve cultuur. Deze heeft haar wortels in het New York van de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. Dat waren zwarte jaren voor de stad. New York City werd getroffen door armoede, die criminaliteit en nihilisme als respons had. Als men niet dood zou gaan door de bom, dan ging men wel dood aan AIDS of doodslag. Deze sfeer vertaalde zich in film, fotografie, muziek en performance art. Degenen die zich niet konden vinden in de burgerlijke consumptiemoraal kwamen samen in gekraakte panden.