De kledingindustrie verkoopt bevrijding. Non-binary brands, genderloze capsulecollecties, ontwerpers die openlijk breken met de regels over welk lichaam in welke kleding hoort: het aanbod groeit en dat is welkom. Maar wie goed kijkt, ziet dat de onderliggende architectuur niet verandert. De scheidslijn tussen wat ooit als mannenkleding werd bestempeld en wat als vrouwenkleding, staat er nog, onveranderd, al driehonderdvijftig jaar. Virginia Woolf stelde in 1928 de vraag wat er zou gebeuren als die grens er gewoon niet was. Tilda Swinton belichaamde het antwoord. De kledingindustrie maakte er een verdienmodel van.

Vandaag, op Earth Day klinkt opnieuw de oproep om bewuster te consumeren of een boom te planten. Dat advies is niet verkeerd, maar wel onvolledig. Wie de verantwoordelijkheid voor de aarde bij individuele keuzes legt, mist hoe diep onze economie verweven is met ongelijkheid. 

Het recente schandaal rond Elon Musks chatbot Grok heeft wereldwijd de aandacht getrokken. Binnen enkele dagen produceerde het systeem miljoenen beelden, waarvan een aanzienlijk deel vrouwen en meisjes seksualiseerde op een expliciet gewelddadige manier.

Het is vandaag Internationale Vrouwendag. Op en rond deze dag vinden tal van activiteiten plaats om aandacht te vragen voor de positie van vrouwen. Die aandacht is en blijft hard nodig, ook in ons eigen kikkerlandje. Weten wat er vandaag en komende dagen zoal te doen is? Lees vooral verder.

What is the link between feminism and animalism? Recent feminist movements draw on animal advocacy and non-Western knowledge systems that critique the exploitation of both humans and animals. This new wave of feminism argues that caring for other species is also a way of caring for ourselves.

In mijn vorige artikel beschreeft ik hoe AI-companions geen toekomstvisie meer zijn, maar een dagelijkse realiteit, vooral de AI-girlfriend: een vrouwelijke, gehoorzame digitale partner die bestaande genderstereotypen reproduceert. Maar hoe zit het met de AI-boyfriend? 

Triomfantelijk meldde de Daily Mail op instagram dat Japan een vrouwelijke premier krijgt. Sanae Takaichi, ook wel bekend als Japans Iron Lady, wordt er gepresenteerd als een symbool van feministische vooruitgang: een motorrijdende, heavy-metal luisterende vrouw aan de top. 

In onze patriarchale samenleving is seksisme alom aanwezig. Soms zijn stereotiepe en discriminerende gewoontes zo generiek aanwezig en herkenbaar dat ze zelfs een eigen naam krijgen. In dit artikel zetten we enkele van deze wetmatigheden op een rijtje.

De recente BOOS-aflevering over Master Oh en Jasper Demollin veroorzaakt veel reuring. Dit omdat de uitzending manipulatieve praktijken blootlegt. Maar de aflevering heeft mij op een andere manier aan het denken gezet: over de manier waarop westerse spiritualiteitzoekers zich massaal laten meeslepen door een gefantaseerd idee van ‘’Oosterse wijsheid’’. De aflevering is daarmee niet alleen een aanklacht tegen een individu of organisatie, maar een symptoom van een dieper patroon dat al jarenlang wordt beschreven: oriëntalisme. 

AI-companions zijn geen toekomstvisie meer, maar een dagelijkse realiteit. Digitale partners luisteren, troosten en flirten. Allemaal via een scherm. Wat ooit begon als een experiment uit de techwereld, is uitgegroeid tot een miljardenindustrie die zich voedt met onze behoefte aan verbinding. Vooral jongvolwassenen lijken gevoelig voor grenzeloze aandacht:

In de afgelopen 5 jaar is er in het publieke debat meer aandacht gekomen voor de problematiek rondom grensoverschrijdend gedrag, en daarmee ook voor de bestrijding ervan. Na de moord op de 17-jarige Lisa staan femicide en de algemene veiligheid van vrouwen hoger op de politieke agenda dan ooit. Bewustwording van problematisch gedrag groeit, maar de bereidheid om in te grijpen neemt maar mondjesmaat toe. Een van de belangrijkste onderliggende vragen in dit debat is bij wie de verantwoordelijkheid ligt voor een veilige publieke ruimte — niet vanuit ethisch standpunt, maar juist vanuit de praktijk. We willen onszelf allemaal veilig voelen in de publieke ruimte, maar hoe zorgen we ervoor dat dit wordt gerealiseerd?

De liefde. Volgens menigeen het mooiste wat er bestaat. Volgens sommigen zelfs het belangrijkste. Zo iemand ben ik ook. Zoals Olivia Dean zingt in I’ve Seen It: het is overal om ons heen en brengt het beste en het slechte in ons naar boven, maar het is iets dat we allemaal kennen en verlangen