Mannen, word eens boos voor ons!

De heropening van de verkrachtingszaak van Cornell laat zien dat vrouwen nog steeds niet serieus worden genomen als het gaat om seksueel misbruik.

Beeld mannen via Pexels

Het is zondagavond wanneer ik op de Instagram-post van actrice Florence Pugh (Midsommar, Dune) stuit. In een statement van een aantal slides geeft ze aan dat wat er in 2024 op de Cornell-universiteit is gebeurd, haar boos en misselijk maakt. Ik heb op dat moment nog geen idee waar zij het over heeft. Blijkbaar was dit misdrijf toen niet belangrijk genoeg voor internationale kranten.

Heropening verkrachtingszaak haalt amper het nieuws
Ik swipe naar de volgende slide waarin ze uitlegt dat in oktober, twee jaar geleden, een studente door zeven mannelijke medestudenten zou zijn verkracht. Een groepsverkrachting die door middel van een bericht in een groep op Snapchat in werking werd gezet. “Free pussy upstairs”, zou er in het bericht hebben gestaan, waarbij de mannen om beurten naar boven gingen om de twintigjarige vrouw  urenlang te misbruiken. Na het lezen van deze slides ben ik ook misselijk. Hoe dit geen groter bereik heeft, de krantenkoppen van grote kranten niet heeft gehaald, verbaast me tegenwoordig niet meer. Dit is blijkbaar niet belangrijk genoeg voor iedereen, maar zeker wel voor elke vrouw. 

Op maandagochtend komt alleen RTL Nieuws bij mij boven als ik informatie over de misdaad zoek, terwijl deze zaak al bijna twee weken heropent is. In het bericht van RTL Nieuws wordt duidelijk dat de vrouw onder invloed zou zijn geweest. Iets wat altijd nodig lijkt te zijn om te vertellen, al zou het misdrijf los daarvan al schokkend genoeg moeten zijn. De mannelijke studenten zouden haar hebben aangespoord om ketamine en marihuana te gebruiken, terwijl zij al beschonken was, waardoor ze niet in staat was om “nee” te zeggen. Maar was hier überhaupt een nee voor nodig? Is het niet sowieso al ziekelijk dat je het idee hebt om samen met je vrienden om beurten seks te hebben met iemand die niet in staat is om voor zichzelf na te denken? Het is me een raadsel hoe deze mannen dit voor zichzelf hebben kunnen goedpraten in hun hoofd, want het lijkt me dat iedereen met een moreel kompas van haar af zou zijn gebleven.

Verenigingscultuur
Het is geen geheim meer dat er bij mannelijke studentenverenigingen het een en ander gebeurt dat niet door de beugel kan. Zo kwam het Amsterdams Studenten Corps (ASC) in 2022 in opspraak omdat vrouwen tijdens een herendiner werden vergeleken met “sperma-emmers”, zijn er meerdere keren bangalijsten (vrij vertaald: slettenlijst) opgesteld door mannelijke leden van Vindicat, het Groningse studentencorps, en is er ook zo’n lijst verspreid door mannelijke leden van het Utrechtsch Studenten Corps (USC). De zeven mannen van Cornell waren leden van de fraternity Chi Phi. De vrouw werd dan ook verkracht in het huis van de vereniging waar alle leden woonden. 

Hoewel er maatregelen zijn genomen om deze mannen te straffen, de mannen uit Utrecht worden vervolgd en subsidies zijn onttrokken, blijft dit soort dingen gebeuren. Leren mannen hier dan daadwerkelijk niks van? Hoe duidelijk moet het nog worden gemaakt? Helaas zijn de mannen van Cornell er nog lichtjes vanaf gekomen, vandaar de heropening van de zaak twee weken geleden. Het slachtoffer vindt dat zij toentertijd niet genoeg is bijgestaan door de universiteit. De meeste van de daders konden er namelijk mee wegkomen door een essay te schrijven over hun daden. Twee van de zeven mannen zijn van school gestuurd, maar niemand is vervolgd. De vrouw zelf is na de verkrachting gestopt met haar studie. 

Het gebrek aan harde maatregelen van de universiteit heeft alles te maken met macht. De heren van het dispuut hebben misschien wel ouders die doneren aan de universiteit of die in het bestuur zitten. De meeste van hen zijn ook witte mannen. Het wordt dan vaak gegooid op de rijke toekomst die deze jongens te wachten staat. Dat willen ze hen natuurlijk niet ontnemen. “Promising young men” zouden het zijn, maar wie heeft het over de toekomst van deze vrouw? Die door deze traumatische gebeurtenis haar educatie niet heeft willen afmaken?

Ongeloof en victim blaming
De omgang van de Amerikaanse universiteit met de hele situatie is ronduit schandalig. Een essay schrijven om onder een straf uit te komen is totaal belachelijk en laat zien dat de vrouw niet serieus is genomen. Waar zou dat essay überhaupt over moeten zijn gegaan? 

Nieuwsberichten zoals dit maken het nóg lastiger voor vrouwen om naar buiten te komen met hun verhaal. De hulp die ze krijgen is minimaal en ze moeten door het slijk om hun gelijk te halen. Onderzoeksjournaliste Zoë Papaikonomou viel ook op dat de media vaak niet aan de zijde van het slachtoffer staan. Zij heeft haar Instagram-account gewijd aan het ontleden van misogyne krantenkoppen waarbij zaken niet serieus worden genomen. Door bijvoorbeeld mannen jongens te noemen, de aanleiding van misbruik proberen toe te wijzen aan wat de vrouw op dat moment aan had, of in welke staat zij verkeerde, of door verkrachting niet te noemen.

Waar zijn de boze mannen?
Feministen als Florence en Stella Bergsma wijden een lang Instagrambericht aan de “Cornell Seven” waarin ze hun boosheid uiten over het voorval. Net als vele andere vrouwen. Ook reageren er veel vrouwen vol woede en ongeloof dat dit soort situaties nog steeds voorkomt. Hoe het altijd vrouwen zijn die de ernst ervan inzien, erover blijven praten en informatie verspreiden. Maar zoals Florence terecht stelt in haar bericht: waar zijn de mannen? 

Zijn de mannen niet misselijk na het lezen over dit misdrijf? Willen zij niet een post wijden aan hoe het toch steeds gebeurt dat hun sekse over de schreef gaat? Het blijft erg stil op de Instagramaccounts van mannen als het over misbruik van vrouwen gaat. Net als in de kranten, net als op de universiteit. Maar wij zullen nooit stil zijn. Niet zolang mannen worden beschermd en vrouwen worden beschaamd. Zoals Florence zegt in haar post:

“There is no equality until you respect our bodies. There is no equality until you stop damaging our souls. There is no equality until you let us live. There is no equality until we can feel safe.

We are the life force of this earth; start fucking protecting us. Be angry for us. Please.”

Hoewel het bestuur van Cornell de mannen duidelijk wil beschermen, doen de studenten dat gelukkig niet. De redactie van de Cornell Sun deelt de namen van de daders en een statement dat je hier kunt lezen.

Steun LOVER!
LOVER draait uitsluitend op vrijwilligers en donaties. Wil je dat Nederlands oudste feministische tijdschrift blijft bestaan? Help ons door een (eenmalige) donatie. Elke euro is welkom en wordt gewaardeerd. Meer informatie vind je hier.
Meer LOVER? Volg ons op Instagram, LinkedIn en Facebook.