Burgemeester Onno Hoes verlaat het stadhuis na het gesprek met de fractievoorzitters van de gemeenteraad van Maastricht Foto ANP-Robin Utrecht
Burgemeester Onno Hoes verlaat het stadhuis na het gesprek met de fractievoorzitters van de gemeenteraad van Maastricht Foto ANP-Robin Utrecht
Sarah Sluimer • 14 dec 2014

DIT KUNNEN WE NIET TOLEREREN

over de Zaak Hoes

Sarah Sluimer is programmamaker Kunst en Politiek bij De Balie. Daarnaast is ze als bestuurslid verbonden aan de Anna Bijns Stichting, die jaarlijks de Anna Bijns Prijs voor literatuur door vrouwen uitreikt. Ze schreef artikelen voor Opzij, NRC en De Volkskrant en werkt momenteel aan een roman voor Uitgeverij Contact. Maar dit weekend schreef ze voor ons: een treffend opiniestuk over Pownews en de Zaak Hoes.

We hadden Henk Bleeker met zijn tweeëndertig jaar jongere vriendin. Diederik Samsom en de verdenking dat hij een verhouding zou hebben met zijn persvoorlichter. De rommelige kus van Jan-Peter Balkenende aan een studentenmeisje, grofkorrelig geschoten en naar de roze burelen doorgestuurd. Het leverde gegniffel op. Wat artikeltjes hier en daar. Maar geen moment werd het functioneren van deze gezagsdragers op basis van die strapatsen betwijfeld. Laat die mannen lekker. Boys will be boys.

Maar toen kwam de homoseksuele burgemeester. Aanvankelijk een stel met Kwalbert, de meest gehate roddelnicht van Nederland. Arme, arme Onno. Dat je daarmee moet leven. Maar ook: keurig in de echt verbonden. Samen op de rode loper bij de première van de zoveelste musical. Een net stel, zoals we homo’s graag zien. God, kijk eens hoe leuk ze met elkaar zijn. Eigenlijk een gewoon koppel, zo op het eerste gezicht. En wat ze in de slaapkamer uitvreten, ja, dat hoeven we echt niet te weten, als ze het maar in die slaapkamer houden. Naar buiten zijn ze in ieder geval zo lekker presentabel. En dan is die Hoes ook nog eens burgemeester. Wat een heerlijk liberaal landje hebben we toch. Dat vind je nergens op de wereld.

Het tij begon te keren bij de Grindr-foto’s van Hoes. Zonder hoofd, niet herkenbaar, maar de wenkbrauwen gingen omhoog. Wat is dat nu? Buiten de echt om? Seks? Een burgemeester op zoek naar een kont om zijn piemel in te stoppen? Nou nee, meneer Hoes, daar doen wij niet aan, vieze sodomiet. Nee, het is niet charmant. U bent geen Kennedy. U bent geen Mitterrand. Als u uw lans nou in een lekker blond vlaaitje met cup dubbel D had gestoken, ja ach, dan hadden we het heus wel door de vingers gezien. Maar nu heeft u nog één kans. U maakt het weer goed met Albert en stelt ons gerust door uw overhemd voortaan tot bovenaan dicht te knopen en een kerstfoto de ether in te sturen waarop we u met uw wettige echtgenoot gearmd voor de open haard in uw nette burgemeesterswoning zit. U heeft geen kinderen toch, die dan ook op de foto moeten? Ah, gelukkig. Nee, want dat is toch zo verwarrend. Net als Paul de Leeuw, met die zwartjes. Wat moeten we daar nou mee?

Het werd toch verwarrend, toen Onno en Albert alsnog tot een scheiding besloten, om welke reden dan ook. Onno Hoes was een vrij man. Single: een homoseksuele burgemeester. En ja kijk, dat gaat natuurlijk te ver. Want een vrijgezelle homoseksueel is zoals we allen weten een wild beest. Een monster, met ontembare lusten. Een vieze perverseling. Iemand die niet te vertrouwen is en die we d’r niet bij moeten hebben. Hop, naar de randen van de maatschappij ermee. We zijn wel goed, maar niet gek. En – jongens, is dat balen – hij verscheen niet uit zichzelf naakt op straat met een courgette in zijn anus om ons allemaal te laten zien wie hij echt is, daarom moeten we hem maar zelf ontmaskeren. Dus we sturen een jongen op hem af, een toyboy met een verborgen camera. En toen deelde hij toch zijn agenda met die jongen! Zijn openbare agenda! Zie je nou wel, ongeschikt als burgemeester. Maar nog erger: hij zei ook nog dat die jongen een lekker pijpmondje had. Kijk, daar hebben we het! Het ultieme bewijs. Hoes moet weg. En nog erger: we sturen hem niet weg, hij zal zelf wel begrijpen dat we dit niet kunnen tolereren.

En Hoes ging. En Hoes was kwaad. Kwaad omdat het meest belangrijke dat wij als mens hebben, het recht om vrij te zijn in de levens die we leiden zolang we daar anderen geen schade mee berokkenen, op brute wijze geschonden is. De roze plopkap juichte, maar liet zien wat zij al die tijd al was. Een smerige club homofobe, bange klootzakken. Niet minder erg dan de conservatieve moslims die ze bestrijden.

En wij? We lieten het slechts zacht mokkend gebeuren in dat geweldige liberale landje dat we hebben. Want homo’s zijn natuurlijk hartstikke prima, maar ze moeten het wel netjes houden.

Uw reactie

Uw reactie